De tic nerveux

Kamp 2003, Hechtel. Terwijl de +14 van dat moment nog buiten zat, lagen wij als fel, klein mannekes al in onzen beddenbak. Maar zo fel als we waren, waren we dus ook nog niet van plan om te gaan slapen. Omdat we zo kabaal maakten, kwam Kurt even kijken om ons te doen zwijgen. We zagen hem afkomen, met zijn pitslamp (om op te pitsen) en we hielden al gauw onze mond. Kurt kwam in iedereen zijn ogen schijnen, maar iedereen bleef doen alsof hij sliep. Kurt ging terug weg en wij begonnen weer lawaai te maken. Toen kwam niet Kurt, maar Kris. Iedereen zweeg toen Kris aankwam, behalve Nossin, die onbevreesd aan Kris vroeg of hij een chipsken wilde. Waarop Kris antwoordde: ‘Zwegt, Nossin!’ Kris ging weg, maar bleef halverwege de kamer staan. Iedereen wist dat Kris nog niet weg was, behalve Jean. Hij begon dan ook vrolijk op zijn buik te trommelen! Dit mini-concert duurde niet lang, want daar was Kris alweer, die buitengewoon droog zei: ‘Tic nerveux, Dewilde?!’ Jean mocht, tot groot plezier van ons, buiten gaan lopen, terwijl wij door de gordijnen dit tafereel aanschouwden!

Reporter: Pjotr

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s